آداب معاشرت – قسمت سوم: دست دادن

كي به كي دست مي دهد؟ (چه كسي اول دست دراز مي كند؟)

• بزرگتر به كوچكتر

• مافوق به زير دست (در نيروهاي مسلح)

• رئيس به مرئوس (در نظام اداري)

• هنگامي كه كسي چند بسته يا پاكت در دست دارد و دستهايش آزاد نيست، نبايد دست خود را به سوي او دراز كنيم تا مجبور شود براي دست دادن بسته ها را زمين بگذارد يا همه را به يك دست يا زير بغل نگه دارد .

• هنگام دست دادن نبايد دست طرف مقابل را فشرد، به خصوص اگر انگشتري در دست داشته باشد و يا زمان دست دادن را طولاني كرد.

• هنگام جدا شدن از يك جمع، دست دادن با همه لزومي ندارد و فقط مي توان با يك معذرت خواهي خداحافظي كرد.

• آقايان بايد بدون دستكش دست بدهند، در صورتي كه طرف مقابل دست دراز كرده و زماني براي درآوردن دست كش نيست، دست دادن با دستكش ضمن عذر خواهي مانعي ندارد و اين جمله گفته مي شود: ببخشيد كه با دستكش دست مي دهم.

• هنگام دست دادن با كسي نبايد فاصله آنقدر زياد باشد كه مجبور شويد دست خود را خيلي دراز كنيد.

• هنگام دست دادن بايد به صورت شخص نگاه كرد و با لبخند يا كمي خم كردن سر اظهار خوشحالي كرد.

• هنگامي كه مهمانان در حال غذا خوردن مي‌باشند و مهمان تازه‌اي وارد مي شود فقط ميزبان با او دست مي‌دهد و سايرين با لبخند و تكان دادن سر اظهار آشنايي مي كنند.

کتاب آداب و معاشرت | نوشته منصور احمدی

نوشته‌های مرتبط

۱ دیدگاه

  1. برای حضرت والا هم مراجعان حین مراجعه باید کف پای مبارک را ماچ کرده بلکه ما کیفور شده بلکه سکه ای چیزی
    سمت‌شان پرت کردیم.
    جدایی از این حرف ها این آداب معاشرت بحث مهمی می‌تونه باشه به این دلیل که انسان بنابر ذات خودش
    به سمت کمال نمیره که همون خوی حیوانی میشه ولی
    بر حسب اینکه انسان باید کمال گرا باشه باید این نکات رو از همین رعایت ادب که نشان آدمی هست شروع بکنه.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *