just forget the world

احساسِ آرامشی دارم امشب که مدت‌هاست نداشتمش. عاشقِ خودمم الان. اصن اینقد از خودم راضی‌م و مهربونم با خودم که نگوووو.

موفق شدم.

پشت سر گذاشتم امروز رو.

واو. باورم نمی‌شه.

کاش می‌شد این حسِ الانم رو منتقل کنم. یه جوری‌م یه جوری خیلی خوب …

+ گوشش می‌دم! از اینی که هستم آروم‌ترم می‌کنه. گوشش بدین، شاید شما هم …

ادامه‌ی نوشته

cut

این روزا، به سریال The Vampire Diaries علاقه‌مند شدم. امشب قسمت ده‌م از فصل اولش رو دیدم. بر خلافِ سریال‌های خون آشامیِ دیگه، داستان جالب و پیچیده ای داره.

موزیک‌هایی هم که تو فیلم پخش می‌شه رو دوس دارم. همچین آروم هستن.

آخرای قسمتِ ده‌م، موزیکش به نظرم فوق العاده اومد. سعی کردم، متن‌ش رو بنویسم و دانلودش کنم!

اگه خواستین، شما هم می‌تونین از اینجا ( + ) دانلودش کنین. و همین‌طور در این قسمت ( + ) متنِ موزیک رو بخونین.

همیشه دلم می‌خواد موزیکایی که تو فیلما هست رو جداگونه داشته باشم. و حالا با این حرکت، دیدم که کاره سختی نیست :دی !

ادامه‌ی نوشته

رپ گیلان

اَهَه رَپِ گیلان، دی.جی کونوس، خُندَرِ ، بوشو کِنَر، اَهَه اَهَه بـوشو بــوشــو

آها، رپ گیلان، دی.جی (کونوس)۱ ، داره میخونه! برو کنار، آها آها برو برو
۱-    کونوس نام میوه ای که در فارسی با نام اِزگیل خوانده می شود.

حالا من بَمَم بچه گیلان، همه دشمنا را من کنم ویران، شَب زَنَمیم بیرون جَغَلَنِ اَمرِ، اینجا ۰۱۳۱ تلفن هَمرَ، شب شینیم با….. دید زَنمی، بچه تهرانیه رِ اَمو گول زَنمی

حالا من اومدم بچه گیلان، همه دشمنان را من ویران میکنم. شب میزنیم بیرون با (جَغَلَن)۲ ، اینجا ۰۱۳۱ شماره تلفن است. شب میریم به (باخترتومِی)۳ نگاه میکنیم، ما بچه تهرانی ها را گول می زنیم.
۲-    به معنای، برو بچ و دوستان است.
۳-    شاید نام مکانی باشد.

ما رو اینجوری نگاه نکن خیلی لاتیم، جَغَلَن اَیه پیچه بیاتیم، اگه وقت بُودی بیه اَمی وَرجه، راسی زیاد تابلو نیه اَمی لهجه؟ اَیه لاکوی ایسه فت و فراوان، اَیه عشق و حال کُنَمی چه آسان

به ما اینجوری نگاه نکن ما خیلی لات هستیم، دوستان اینجا گربه رو تربیت میکنن، اگر وقت کردی بیا پیش ما، راستی لهجه ما زیاد تابلو نیست؟ اینجا دختر خیلی زیاد هست، اینجا  به آسانی عشق و حال می کنیم.

تابستونان اَمی کار بیجار سَره، جشن گیریمی اَمو توی بیجار کَله، یهو زلو اَیه اَمَره دشکفه، آوو …. اَمره فَشکَه، آو کونوس خوریمی مَست کونِمی، هـی اِیوُنه سَر اَمو واز کونِمی، مرغ کوندِ ۲ته مُرغونه، امو دَشکنمی خوریمی عصرونه

تابستان ها کارمان شالیزارهاست، ما توی شالیزارها جشن می گیرم، یهو زالو میاد به ما می چسبه، غورباقه تو گلومون می پره، آب ازگیل میخوریم مست میکنیم، هِی روی ایوان می پریم و شادی می کنیم، مرغ دو تا تخم مرغ میکند، آن را می شکنیم و عصرانه میخوریم.

حالا من بچه گیلان دشمنه رِ من کنم ویران ، چاقو زنمه بشی حیران، تره واز کُنمه اَمو توی ایوان

حالا من بچه گیلان دشمنان را ویران میکنم ، چاقو میزنم جوری که حیران بشی، برات می پریم روی ایوان

اَمو زرنگیم مث شُغال مونسان، شیمی دریا سیا بیمی زغال مونسون، اَمو قدرتمند توی شاخ بازی، تفریح مونم شده شبا سگ بازی، مردم اینجا هستند با غیرت، ناموسِ سَر حساس با شدت

ما زرنگیم، مانند شغال. میریم دریا، سیاه میشیم مثل زغال، ما توی شاخ بازی قدرتمند هستیم، تفریحمون توی شب سگ بازی ست، مردم اینجا با غریت هستند، سر ناموسشان به شدت حساسیت نشان میدن

سفید ماهی بخور بزن حال بکنم، بگیر اَشپولانه دوباره بار بکن، امو سیگار کشمی دود کنمی، ماهی فروشی مِین اَمو سود کَنمی

ماهی سفید بخور حال بکن، خاوریاهای ماهی را بار بکن ( مث سیگاری :دی ) ، ما سیگار میکشیم دود میکنم، تو ماهی فروشی سود میکنیم

اَهه مَـ نیه بوکون، تی دوته چشمه در اَرَمه، با تیرانداز، فک بوگودی، اَمو نسل میرزا کوچ خانیم، اَهـ به من میگن دی.جی کونوس نه شآله زَی، فکر بوگودی. جغله اَمره اَیَمه کولاکَتِ ویگیرمه تره از پُردِ سر تودَمه آوِ مِین، آو ته بوبوری دریا کنار، اَی بَرا فکر بوگودی

آهان منو نگاه بکن، دو تا چشماتو در میارم، با تیرانداز، فکر کردی؟! ما نسل میرزا کوچک خان هستیم، آها به من میگن دی.جی کونوس، نه بچه شغال. فکر کردی؟ کوچولو میام چوب بر میدارم تو رو روی پُل پرت میکنم تو آب، آب تو رو ببره کنار دریا، آی برادر، فکر کردی؟

دانلود

پ.ن:به خاطر گُلِ روی یکی از دوستان این آهنگ گیلکی رو ترجمه  کردم، البته با کلی بدقولی و دردسر، چون خودم زیاد به زبان گیلکی مسلط نیستم. اگر جاییش کمی و کاستی داره دیگه ببخشید، و تو کامنت ها بگین تا اصلاحش کنم. ;;)

ادامه‌ی نوشته

P!NK – Sober

Sober، نام وبلاگم، به معنای میانه رو، معتدل، از مستی در آمدن، هوشیار بودن و چیزی تو این مایه هاست. ایده اصلی این اسم رو از آهنگ زیبای Sober از خانوم Alecia Beth Moore ، که متولد ۸ September 1979 هستن و با نام هنری Pink  یا P!NK به فعالیت میپردازن، گرفتم.

بد نیست یه توضیح کوچولو هم در مورد ایشون بدم. خانوم پینک، اولین آلبوم خودشون رو در سال ۲۰۰۰-۲۰۰۱ با نام Can’t Take Me Home به بازار عرضه کردند. آخرین آلبوم هم با نام Funhouse ارائه کردن. آهنگ Sober هم در همین آلبوم آخر ایشون موجوده. شما می تونین این آهنگ رو  از اینجا دانلود کنین! امیدوارم خوشتون بیاد. بقیه اطلاعات هم در مورد پینک و فعالیت های هنریشون رو می تونین از اینجا بخونین! +

P!NK in last.fm

P!NK official website

P!NK in twitter

ادامه‌ی نوشته

محبتِ ناب

همین اندازه محبتِ ناب هم مرا بس است برای آغازی نو.

کاش لایق باشم، به پاسداری از محبت تان

حدوداً ۵ روزی نبودم، البته جدا از اینکه پست قبلیم واسه ۲۲مه، تو این ۵ روز تمام تلاشمُ کردم، تا کمی از این شخصیت فعلیِ خودم دور باشم، با یه شخصیت و اسم جدید، وارد دنیای مجازی شدم، تنهایی رو با تمام وجودم حس کردم، دوری از دوستانی که شاید تو این ۵ روز حتی یه لحظه هم به یادم نبودن، واسم سخت بود.

با تمام سختی، تجربه خوبی کسب کردم، جنس دوستانم رو خوب لمس کردم، دیگه حالا به این قدرت رسیدم که، با هر حرفی به هم نریزم، و با توجه به شخصیت هر فرد و همین طور مقداری ارزشی که واسم دارن و همینطور من برای اون، عکس العمل نشون بدم. همیشه باید در هر کاری دسته بندی و طبقه بندی وجود داشته باشه، حالا من در زمینه دوستی به این مرحله رسیدم. برای خودم مقرراتی وضع کردم و دوستانمو دسته بندی کردم، از این به بعد میخوام با سیاست خودم عمل کنم.

چرا نباید اینجا بنویسم؟ وقتی حداقل ۱۰ تا دوست عزیز دارم که مطالبم رو دنبال میکنن، و برای همین نوشته هام، که به گفته بعضی ها چرت و پرت هست و چیزی جز پوچی درش نمی بینن، ارزش قائل هستن، میخونن و نظرشون رو میگن.

چرا همین چند دوست اندک و محدودم که به اندازه انگشتان دست هستن رو نا امید کنم؟ واقعا چرا نباید این ده نفر رو به اون تعداد برتر ترجیح بدم؟ مگه من چه چیزی از نوشتن میخوام؟ مگه من واقعا هدفم ثبت خاطرات و احساساتم نیست؟ و همینطور خونده شدن توسط حتی یه نفر؟ وقتی عاقلانه به سوالات خودم جواب میدم، به نتایج خوبی میرسم.

از امروز به بعد، به لطف و محبت و صحبت های دوستِ عزیزی، همون حدیث قبلی رو اینجا می بینین، همونیکه تا یه ماه پیش بودم. دیگه موقع نوشتن خط اول پُست جدیدم به این فکر نمیکنم، واسه چی و کی و چرا دارم می نویسم. چون دلایل نوشتن رو پیدا کردم. هر کسی خواست و خوشش اومد میخونه، و هر کسی هم نخواست و خوشش نیومد نمیخونه و راهشُ میکشه میره. چطوره؟ هووووم؟

خیلی دلم میخواد بازم بنویسم، اما نمیتونم، چشمام تار می بینه، اذیت میکنه، تا همینجاشم به زور و زحمت نوشتم.

باز هم تشکر میکنم، از دوستای نازنینم، کسانیکه به هر طریقی جویای حال من بودن. در آخر هم این آهنگ زیبا و مورد علاقه م رو بهتون تقدیم میکنم. باشد که بهتر از این ها باشم، برایتان!

When I’m with you
Everything seems better
Now i know i see it all today
We were meant to be together
I’m in pain when you’re away
Come on and save me I’m loosing my touch
Day after day cause I miss you so much
Come on and save me I’m loosing my mind
Waiting and waiting for you to be mine
Come and save me from me…me
Come and save me from me…me

Morandi – Save Me

ادامه‌ی نوشته

دنس عربی

ساعت داره به ۳ نیمه شب یا شایدم صب نزدیک میشه و من هنوز بیدارم. دستم شدیدا بنده رایت کردنِ فیلم لاستِ :دی! البته لاست بهانه ای بیش نیست، چون اگه خوابم می اومد این حرفا دیگه حالیم نبود. غمم گرفته چه جوری فردا باید برم دانشگاه و بیست واحد بگیرم و برگردم و یه راست برم شرکت. اینا چیه دارم میگم اینجا؟؟؟ میخواستم بیام اینجا دو خط بنویسم و در تاریخ ثبت کنم که: امروز در عین ناباوری و کمبود آهنگ عربی، با آهنگ poker face از lady GaGa حسابی عربی رقصیدم و روی هر چی تکنو و از این ادا و اصولای خارجکی بودُ کم کردم.

.

خاک به سرم ساعت شد سه و نیم !!! O_o

ادامه‌ی نوشته