I ♥ My followers

تونسته بودین، منو بخشیده باشین آیا؟ دلیل زیاد دارم که بگم من همه‌تون رو دوست دارم و از همه‌تون هم معذرت می‌خوام.

معذرت می‌خوام که وبلاگم، دیر به دیر آپدیت می‌شه. هم از شما هم از خودم!

معذرت می‌خوام که کامنت‌دونیم و حتی خودِ وبلاگم یه مدتی بازی در آوردن، هِی اینور اونور شما رو فرستادن دنبال نخود سیاه. مشکل از یه پلاگین بود.

معذرت می‌خوام که وقتی کامنتاتون رو می‌گیرم، یا تایید نمی‌کنم یا اینکه جوابی نمی‌دم.

معذرت می‌خوام که اگه می‌خونمتون، کامنت نمی‌ذارم و خودمو نشون نمی‌دم.

معذرت می‌خوام که هستم و انگار که نیستم.

معذرت می‌خوام که بعضی وقتا زیاد از حد شورش رو در میارم و تو همه جا و به همه کس غُر می‌زنم.

معذرت می‌خوام که باعث می‌شم دلخور بشین ازم و یا حتی زوری تحمل‌م کنین.

معذرت می‌خوام که بر خلافِ میل‌م خیلی کارا رو انجام می‌دم و باعث می‌شم فاصله بندازم بین من و شماها !!

حرف دلم همینیِ که تو عکس می‌خونین. با شمام‌ها. شماهایی که بلاگمو دنبال می‌کنین و می‌خونین، شماهایی که توئیتام رو دونه به دونه دنبال می‌کنین و شماهایی که تو سایت‌های دیگه، جویای حالم هستین و یا حتی شمایی که خودت رو نشون نمی‌دی و می‌دونم که هستی.

نوشته‌های مرتبط

5 دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *